به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «گلستان ما»، سال به سال، کشاورزان گلستان با امید به دریافت بهای محصول خود، نخبگان اصلی اقتصاد استان، در انتظار نشستن ترازهای بانکی می‌مانند اما حقیقت تلخ این است که این تأخیرها، اتفاقی و ناشی از حوادث غیرقابل پیش‌بینی نیست، بلکه یک «بیماری مزمن مدیریتی» است.

مدیرانی که بر میز تصمیم‌گیری نشسته‌اند، به خوبی از الگوهای تکراری تأخیر در پرداخت‌ها آگاهند. با این حال، به جای طراحی یک سیستم پرداخت هوشمند یا تأمین پیش‌بینی‌شده منابع مالی، هر سال با همان چالش‌های قدیمی و با همان پاسخ‌های کلیشه‌ای مواجه می‌شویم. این یعنی مسئولان نه تنها برای حل مشکل، بلکه برای جلوگیری از تکرار آن نیز برنامه‌ای ندارند.

این تأخیرها، زنجیره‌ای از مشکلات را ایجاد می‌کند کشاورز نمی‌تواند نهاده سال بعد را تهیه کند، وام‌های کشاورزی معوق می‌شود و در نهایت، امنیت غذایی استان با خطر مواجه می‌گردد.

آیا وقت آن نرسیده که از مدیریت «واکنشی» به سمت مدیریت «پیش‌بینانه» حرکت کنیم؟ گندمکاران گلستان نیاز به وعده‌های توخالی ندارند؛ آن‌ها نیاز به سیستمی دارند که در آن، پرداخت مطالبات، یک «حق تضمین‌شده» باشد، نه یک «انتظار بی‌پایان».

انتهای خبر/

انتهای خبر/